Þá er fyrsta vikan að líða að lokum. Frekar fátt að frétta nema hvað að ég er núna búinn að hitta alla kennarana mína. Flestir tímarnir eru ágætir en stærðfræðin virðist ekkert verða erfiðari. Ég er reyndar búinn að fara í heimsókn til Dr Ojovan, sem stýrir minni gráðu innan deildarinnar, og var hann hæst ánægður með að ég væri sleipur í stærðfræðinni. Hann sagði mér að tala við Dr Niels Mole, yfirmann stærðfræði fyrir verkfræðinga, og semja við hann um hvað ég ætti að gera á önninni. Það verður semsagt næsta skrefið, og geng ég frá því í næstu viku.
Vikan hefur annars verið róleg, fór út að borða í gærkveldi með Julian og Manuela. Fórum við síðan í heimsókn til indversku mafíunnar, og síðan snemma heim. Annað kvöld ætlar Varun að elda ekta indverskan mat handa okkur. Síðan verður líklega kíkt í bæinn.
Smá svona almennt um skólann þessa vikuna. Deildin mín er til húsa í Hadfield byggingunni. Þar er safn sem heitir "The Turner Museum of Glass". Ég hef hangið þar mikið milli tíma, þar sem í safninu er kaffisala og borð. Konurnar í kaffisölunni eru farnar að þekkja mig, þar sem ég hef fengið mér kaffi þar nokkrum sinnum á dag. Það er svolítið sérstakt að sitja þarna með kaffibollann því allir prófessorarnir og kennararnir hanga þar í hléum og spjalla. Þeir eru allir mjög þægilegir og skemmtilegir og hef ég spjallað aðeins við kennarana mína þar.

Í dag hitti ég tutorinn minn, Professor Thomas Schrefl. Hann er merkilega fínn gaur. Ótrúlegt en satt þá gaf hann okkur heimasímann sinn ef ske kynni að við þyrftum að hafa samband. Þetta er sérstaklega merkilegt því prófessorar reyna yfirleitt að komast hjá því að vera tutorar, eða ef þeir neyðast þá reyna þeir að komast hjá öllum samskiptum við nemendur sína.
Smá svona side note um Prof Schrefl. Hann sérhæfir sig í að módela umpólun (já segul) í málmum, og hefur unnið fyrir öll helstu harðadisksfyrirtæki heimsins. Auk þess var hann meðlimur í Fidler hópnum í Vín áður en hann var "keyptur" af USheff.